KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/10116 E., 2011/4642 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin ISO 9001, ISO 14001, ve ISO 22000 belge alımı için davalı ile sözleşme imzalandığını her üç belgeye de sahip olmanın verdiği güvenle satışlarını daima yüksek bedelle yaptığını ancak yapılan araştırmalarda ISO 9001 belgesinin olmadığını görünce şok olduğunu davalıya ISO 9001 belgesi için 2.961.75 TL ödendiğini bunun davalıdan tahsili gerektiğini ayrıca yeni belge alımı için 3.217.00 TL ödendiğini belirterek 2.961.75 TL' nin ve 3.217.00 TL' nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini ayrıca 20.000.00 TL maddi 20.000.00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili Bedeli alınmasına rağmen ISO 9001 belgesi düzenlenmediğini bunun denetçinin hatasından kaynaklandığını bu belgenin alımı için verilen 2.961.75 TL' yi davacıya ödemeyi kabul ettiklerini diğer taleplerinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir
Mahkemece yapılan yargılama sonucu davalının bedelini almış olmasına rağmen davalı tarafından ISO 9001 belgesinin düzenlenmediği, bu nedenle davacının 2.961.75 TL istemekte haklı olduğu davacının yeni ISO 9001 belgesi almak için 3.217.00 TL ödediği aradaki 256.00 TL' nin de davacının zararı olduğu davacının maddi tazminata ilişkin zararını kanıtlayamadığı manevi tazminat isteme koşullarının da oluşmadığından davanın kısmen kabulü ile 3.217.00 TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/10116, K. 2011/4642, 7 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama