KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/10552 E., 2010/14371 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Tarih
- 17.9.2009
- No
- 315-387
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davaçı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, taraflar arasındaki 28.9.2006 tarihli araç satım sözleşmesi uyarınca 27.000 TL bedelin araç karşılığında müvekkilinin 14.000 TL nakit ve 14.000 TL bedelli bono verdiğini, kullanılan taşıt kredisiyle davalıya 11.500 TL ödemede bulunduğunu, daha sonra müvekkilinin söz konusu aracı satın almaktan vazgeçtiğini, parasının iade edilmemesi üzerine başka bir araç satın almak zorunda kaldığını, karşı tarafa 15.000 TL değerinde araç teslim edildiğini, müvekkiline teslim edilen araçta 4.400 TL’lik hasar bulunduğunu belirterek, davalının icra takibine konu ettiği bonodan dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, davalıya ödenen 4.900 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, 14.000 TL bonodan dolayı 3.930 TL üzerinden icra takibi yapıldığını, kalan kısımdan dolayı bir tahsil girişiminde bulunulmadığını, harici tahsilat olarak icra dosyasına beyan edilerek borcun ödendiğinin belirtildiğini ve harcının da yatırıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, taraflar arasındaki satış sözleşmesine sonradan eklenen “senet karşılığında” ibaresinin anlaşmaya aykırı olarak yazıldığının davacı tarafından ispat edilmesi gerektiği, senet metnindeki boşluğu bilerek imzayı atan davacının bonoyu teminat amacıyla verdiğini yazılı delillerle kanıtlayabileceği, yazılı delil sunmayan davacının yemin teklif etme hakkını da kullanmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/10552, K. 2010/14371, 15 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama