KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/130 E., 2010/8507 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, un fabrikası olan müvekkilinden ekmek fırını işleten davalının un alması sonucu açık hesap şeklinde çalışan ve faturalara bağlanan mal bedellerinin davalı tarafça ödenmediğini ileri sürerek, başlatılan takibe davalının itirazının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında cari hesap şeklinde işleyen ticari ilişki bulunduğunu, takip konusu faturaların da bu cari hesaba dahil olduğunu, borcu kalmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, 8.007.37.-TL.nin takip tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ve takip giderleri ile birlikte tahsiline imkan verecek şekilde davalının icra dosyasına itirazının iptaline, takibin devamına, alacağın % 40’ına tekabül eden 3.202.96.-TL.inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
İlamsız takibe konu üç adet fatura için, davalı ödeme def’inde bulunmuş, davacı taraf da itirazın iptali ve takibin devamına dair dava açmıştır. Bilirkişi tetkikatı sonucu, tarafların arasındaki ticari ilişki incelenmek suretiyle değerlendirme yapılmış, ancak davalının takibe ve itirazına konu üç adet faturaya ilişkin ödeme def’i ve belgeleri incelenmemiştir. Takibin dayanağı 3 adet fatura olup, açılan davada buna ilişkin itirazın iptali istemi olmasına rağmen, bilirkişi 2006 yılı alım ve ödemeleri ile 2005 yılından devreden miktarı hesaplamıştır.
Mahkemece, savunmaya göre ödeme def’i incelenmeden yapılan ve eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/130, K. 2010/8507, 6 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama