Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/13664 K.2011/9480

Taraflar arasındaki karşılıklı menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı ile müvekkiline ait fabrika için ... satışına ilişkin sözleşme imzalandığını, 2004 yılı periyodik kontrolde ters bağlantı tespit edildiğini, bu nedenle geriye dönük 31.01.2002 ile 21.04.2004 arası için 359.828.310.000 TL fark faturası tanzim edildiğini, bağlantının yanlış yapılmasında davalı elemanlarının kusurlu olduğunu, müvekkilinin hiçbir kusurunun olmadığını ileri sürerek müvekkilinin ihtilaf konusu ek tüketim faturası nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, haksız davanın reddi gerektiğini savunmuş, karşı dava yolu ile toplam 506.230,81 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ve bu faizinin %18 KDV’si ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre davacının davasının kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, İİK’nun 72.maddesine dayalı menfi tespit karşılıklı dava ise, ... enerjisi tüketimine ilişkin fark faturasından kaynaklanan alacak davasıdır.

Mahkemece, taraflar arasındaki alacak-borç durumunun saptanması yönünden üç ayrı bilirkişi kurulundan rapor alınmış, ilk iki bilirkişi kurulunun raporları arasında oluşan çelişki nedeniyle alınan 3.bilirkişi kurulunun kök raporunda ilk bilirkişi kurulu raporundaki görüşler doğrultusunda mütalaada bulunulmuş, ancak itiraz üzerine bu kuruldan alınan 1.ek raporda bu kez 2.bilirkişi kurulu raporundaki görüşlere itibar edildiği bildirilmiştir.

Bunun üzerine mahkemece aynı heyetten 2.kez ek rapor istenmiş, ikinci ek raporda ise davacının KDV dahil 129.880,02 TL borçlu olduğu sonucuna varılmıştır. İtiraz üzerine aynı heyetten 3.kez ek rapor alınmış, hükme esas alınan son bilirkişi kurulunun bu 3.ek raporunda ise açıklanan gerekçelerle davalı tarafça düzenlenen eksik tüketim faturasının yerinde olmadığı ve davacının davalıya bu nedenle borçlu bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Görüldüğü gibi mahkemece bir çok bilirkişi raporu alınmasına rağmen raporlar arasındaki çelişki tam olarak giderilmemiş ve özellikle 3.bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen kök ve ek raporlar kendi içinde çelişkili duruma düşerek farklı sonuçlara ulaşılmasına yol açmıştır. Bu şekilde çelişkili raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece konusunda uzman kişilerden oluşturulacak 3 kişilik yeni bir bilirkişi kurulundan iddia ve savunma çerçevesinde ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli ve önceki raporlar arasındaki çelişkileri de giderecek şekilde yeni bir rapor alınıp varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.