KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/14514 E., 2011/9529 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Temmuz 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki ayıplı malın değiştirilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı, davalıdan 29.12.2003 tarihinde üç adet aracı filo indirimi kullanarak satın aldığını, araçlardan birinin devamlı surette arıza yaptığını öne sürerek, ayıplı aracın yenisiyle değiştirilmesine, veya satış bedelinde indirim yapılmasına, 15.000.000.000 TL. maddi 10.000.000.000 TL. manevi zararın davalıdan tahsiline karar verimesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının süresinde ihbar külfetini yerine getirmediğini, davacıya servis hizmeti verilerek arızaların giderildiğini, aracın değiştirilmesine ilişkin şartların oluşmadığını, davacının aracındaki arızaların garanti kapsamında değiştirilmesinden dolayı davacının maddi tazminat isteyemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda araçta meydana gelen gürültü motor arızası, camların açılıp kapanma arızaları olmak üzere 3 temel arızadan dolayı aracın alındıktan sonraki ilk yıl içinde 12 kez servise götürüldüğünü, aracın buna rağmen problemlerinin giderilemediği, davacının bu arızalar ortaya çıktıktan sonra süresinde ayıp ihbarında bulunduğu,
aracın iadesi şartıyla yenisiyle değiştirilmesini talep edebileceği, ancak maddi tazminat talebini inandırıcı belgelere dayandırmadığından maddi tazminat isteyemeyeceği, olayda manevi tazminat isteme koşullarının ise oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davaya konu aracın davalıya iadesi koşuluyla yenisiyle değiştirilmesine, davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/14514, K. 2011/9529, 6 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama