Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/14976 K.2011/2770

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... ile davacılardan SGK vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Şikâyetçi ... vekili müvekkilinin iflasından önce müflis şirketin avukatlığını üstlendiğini ileri sürerek vekâlet ücreti alacağının birinci sıraya alınmamasının yasaya aykırı olduğunu,

Birleşen dosya şikâyetçisi ... vekili de vergi alacaklarının iflas sıra cetvelinde üçüncü sıraya alınması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

İcra Mahkemesi'nce rüçhanlı olmayan vekâlet ücreti için yapılan şikâyetin reddine, vergi alacakları bakımından sıra cetvelinin iflas idaresi tarafından düzeltildiği gerekçesiyle de birleşen dosyada esasa ilişkin karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm şikâyetçi ... ve şikâyet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikâyetçi ... vekilinin temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- İflas sıra cetvelinde (bir başka alacaklının kaydının terkini istemi hariç) iflas idaresinin hasım gösterilmesi gerekir. Alacaklının alacağının kaydedilmesini istediği sırada bulunan diğer alacaklıları hasım göstermesi doğru değildir. İflas idaresinin sıra cetvelini talep gibi düzeltmesinden sonra şikâyet tarihindeki haklılık durumuna göre yargılama gideri ve vekâlet ücretine karar vermek gerekir.

Somut olayda yargılama gideri davacı üzerinde bırakılmış ve hüküm lehine vekalet ücreti takdir edilmediğinden bahisle şikâyet olunanlardan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Açıklandığı üzere Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı lehine vekâlet ücreti takdir edilmemesi doğru değilse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi göz önünde bulundurularak hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur (HUMK.m.438/VII).