Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/3650 K.2010/5943

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Şikâyetçi vekili ...’a ait bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk sıradaki alacaklı ile garameye sokulan... Vergi Dairesi’nin alacağının ...Gıda Ür. Turz., San. Tic. Ltd. Şti.nin vergi borcundan kaynaklandığını, taşınmazın sahibi hakkında geçerli bir takibin bulunmadığını ileri sürerek vergi dairesinin sıra cetvelinden çıkartılarak, yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Hazine vekili şirketin ve ortakların adreslerinde bulunmaması nedeniyle mükellefiyetin re’sen terk edildiğini, ödeme emirlerinin tebliğ edilemediğini ve ihtiyati haciz kararı alındığını;...’ın şirketin %90 hissesine sahip olduğunu ve hakkındaki takibin devam ettiğini bildirerek şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince Vergi Dairesi’nin şirketin malvarlığına ulaşamadığı ve Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 35 inci maddesi kapsamında şirket ortağına yöneldiği ve taşınmazına haciz koyduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Şirketlerin vergi borçlarının tahsili amacıyla şirket ortak ve yöneticilerine başvurulabilmesi için şirketin aciz halinde olması ya da alacağın şirket malvarlığından tahsilinin mümkün olmadığının anlaşılması gerekir. Somut olayda şirketin ve ortakların adresine ulaşılamaması nedeniyle alacağın tahsil kabiliyetinin kalmadığı anlaşılmış ise de, yönetici ve ortaklar hakkında usulüne uygun biçimde girişilmiş bir takibin de bulunmadığı, ödeme emirlerinin tebliğ edilmediği ve ihtiyati haciz kararının 6.3.2009 tarihinde alındığı ve bu tarihin de satış tarihinden sonra olduğu anlaşıldığından kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.