KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/3800 E., 2010/12590 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Kasım 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, müvekkili şirket namına Esbank ... Şubesinden 30.12.1999 tarihinde 108.100.00.-YTL.tutarlı teminat mektubunun yıllık % 1 komisyon karşılığı üçer aylık dönemler halinde ödenmek üzere alındığını, komisyon bedellerinin üçer aylık dönemlerde eksiksiz ödendiğini ve mektubun 22.7.2005 tarihinde Bayındırbank ... Şube Müdürlüğüne iade edilerek dosyanın kapatıldığını ancak davalının 9 ay sonra müvekkillerine ihtarname çekerek tahsil edilmeyen komisyon alacağı talebinde bulunup, bilahare icra takibi yaptığını, müvekkillerinin borcu bulunmadığını iddia ederek davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, davacıların takibe konu kredi sözleşmesine istinaden ödenmesi gereken komisyon bedelleriyle ilgili olarak müvekkili banka kayıtlarına yansımış herhangi bir ödemesinin mevcut olmadığını, davacıların sözleşmelerle üstlendikleri edimlerini yerine getirmediklerini, kat ihtarına rağmen davacıların borçlarını ödemediklerini, alacağın tahsili için icra takibi yaptıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacıların, davalı bankaya, davacı şirket lehine ...'a hitaben verilen 30.12.1999 tarihli 108.100.-TL.lik teminat mektubu komisyonlarından kaynaklanan herhangi bir borçlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacıların icra takip dosyası nedeniyle davalıya herhangi bir borçlarının olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/3800, K. 2010/12590, 4 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama