KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/3900 E., 2010/14148 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Tarih
- 23.11.2009
- Nosu
- 606/732
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av....'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında ikinci el araç alım satımı konusunda anlaşmaya varıldığını, müvekkilinin davalıya 60.000 TL bedelli havale işlemi gerçekleştirdiğini, ancak davalının araçları teslim etmediğini belirterek 60.000,00 TL ve işlemiş faiz 8.299,00 TL ile birlikte 16.09.2008 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin kayıtlarında yapılan incelemede davacının 27.05.2008 tarihinde 60.000,00 TL havale işleminin yapıldığının anlaşıldığını, davacı ile müvekkili arasında araç satışına ilişkin anlaşma bulunmadığını, akdi ilişkinin davacı ile dava dışı ... arasında gerçekleştiğini, davacının iddialarını anılan şahsa karşı ileri sürebileceğini bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacı yanın araç alımı için ödemede bulunduğu ancak davalının araçları teslim etmediği, gerçekleşen iki havale tutarı bedeli ile ödeme tarihlerine göre yapılan hesap sonucunda tespit olunan meblağ üzerinden davanın kısmen kabulüne, 60.750,00 TL’nin davalıdan tahsiline, asıl alacak 60.000,00 TL’ye dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 2/2.maddesi gereğince avans faizi uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/3900, K. 2010/14148, 13 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama