Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/401 K.2010/10718

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, Turizm İşletme Belgesi sahibi olan davacı şirkete ait “...... Hotel ...”tesisine 08.07.2008-07.10.2008 tarihleri arasında tahakkuk ettirilen iki faturada, ilgili mevzuata aykırı olarak sanayi tarifesi yerine ticarethane tarifesi uygulaması nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak, ödenen toplam bedelin karşılığı olarak şimdilik 10.000 TL’nin her bir faturanın ödenme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 31.07.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile müddeabihi 63.319,77 TL arttırarak toplam 73.319,77 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili idarenin ...’ın bağlı ortaklığı olduğundan ve ... yönetim kurulu kararı uygulandığından husumetin ...

Genel Müdürlüğüne ve 2006/3 sayılı tebliğ uyarınca Hazine Müsteşarlığına yöneltilmesi gerektiğini, 19.02.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4736 sayılı Yasa ile indirim ve ücret muafiyetlerinin kaldırıldığını, ... ve bağlı ortaklıktan 02.04.2002 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile özelleştirme kapsamına alınması nedeniyle ... ve Bedaş’ın indirimli tarife uygulanmasına ilişkin K.H.K. Kapsamından çıkarılıp 4046 sayılı Kanun kapsamına alındığını, ...

Yönetim Kurulunca turizm belgeli abonelere indirimli tarife uygulanmasına karar verildiğini, 2006/3 nolu tebliğ uyarınca davacı şirket hesaplarına enerji desteği tutarlarının aktarılıp aktarılmadığının sorulması ve davacının ödediğini iddia ettiği faturaları ihtirazi kayıtla ödediğini ispat etmesi gerektiğini bildirerek davanın husumetten ve esastan reddini istemiştir.

Davanın ihbar edildiği Hazine Müsteşarlığı vekili, ... ve bağlı ortaklıkların turizm teşvik belgeli abonelere indirim uygulamasına ilişkin 233 sayılı K.H.K kapsamından çıkarıldığı, en düşük tarife uygulaması nedeniyle düşen gelir kaybının 2004 yılı Nisan ayına kadar Hazine Müsteşarlığınca karşılandığı, bu tarihten sonra ise 2006/10921 sayılı Kararın 10.maddesi ve kararın uygulanmasına ilişkin 2006/3 sayılı tebliğ kapsamında hangi işletmelerin destekten yararlanacağının Kültür ve Turizm Bakanlığı Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürlüğünce belirlendiği, Turizm Yatırım veya Turizm İşletme Belgeli işletmelerin

elektrik enerjisi tüketimlerinin mevzuatla belirlenen kısmın karşılanmasına yönelik taleplerini Kültür ve Turizm Bakanlığına iletmeleri gerektiği, davanın doğrudan Hazine ile ilgisi bulunmadığından davaya müdahalede hukuki yarar bulunmadığı bildirilmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, her ne kadar 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarına ilişkin Kanunun 37.maddesinde özelleştirme programına alınan kuruluşlar hakkında K.H.K./233 hükümleri uygulanmayacağı düzenlenmiş ise de, anılan K.H.K. ve 4736 sayılı Yasa hükümleri uyarınca 12.04.2002 tarih ve 2002/4100 sayılı Bakanlar Kurulu kararının halen yürürlükte olup, iptali için dava açılmış olduğunun iddia edilmediği, 4046 sayılı yasadan sonra yürürlüğe girmiş bulunan 4736 sayılı Yasanın 1.maddesinde, davalı kurumun da içinde bulunduğu kuruluşlar sayılarak,

özelleştirme işleri tamamlanıncaya kadar ibaresi ile 4046 sayılı kararına tabi kuruluşlardan da söz edilerek, ücretsiz veya indirimli tarife uygulanmayacağı belirtildikten sonra, 4.fıkra ile 1.fıkra hükmünden muaf tutulacak kişi ve kuruluşları belirlemeye Bakanlar Kurulu yetkili kılınmakla, mevcut düzenlemeler karşısında, yönetim kurulu kararı ile indirimli tarife uygulanmasından vazgeçilmesinin yeterli ve mümkün görülmediği,

bunun yanı sıra yatırımlarda Devlet Yardımları Hakkındaki Kararın uygulanmasına ilişkin 2002/1 sayılı tebliğde değişiklik yapılmasına dair 2005/1 sayılı tebliğinde indirimli tarife uygulamasını değiştirir nitelikte olmadığı ve 2006/3 nolu tebliğ gereğince davacının enerji desteği uygulamasından yararlanamadığı, ödemeler sırasında davacı tarafından ihtirazi kayıt da ileri sürüldüğü gerekçeleriyle davanın kabulüne, 73.319,77 TL’nin her bir faturaya ilişkin fazla ödemenin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.