KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/4444 E., 2010/14012 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarih
- 3.12.2009
- No
- 798-1438
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusuz kalan dava nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Dava, Bankacılık Hizmetleri Sözleşmesinden kaynaklanan kredi borcunun tahsilin için girişilen icra takibine vaki itiraz üzerine açılan itirazın iptali istemine ilişkindir.
Davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece davalının, davacıya müracaat edip, aralarında protokol imzalandığını davacı vekilinin beyan etmesi nedeniyle davanın konusunun kalmadığı gerekçesiyle konusuz kalan dava nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafın icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.
7.7.2009 tarih ve 27281 sayıl Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5915 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi uyarınca 5464 sayılı yasaya eklenen geçici 5.madde hükmüyle banka kredi kartı borcu bulunan kart hamillerine borcun yeniden yapılandırılması ve takside bağlanması suretiyle tasfiyesi konusunda bir takım olanaklar sağlamıştır.
Bu durumda mahkemece, banka kredi kartı hamilinin anılan yasa hükmünden yararlanmak üzere süresinde başvuruda bulunup bulunmadığı, başvuruda bulunmuş ise geçici 5.maddede öngörülen koşulları yerine getirip getirmediği hususunda araştırma, inceleme ve değerlendirme yapılarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/4444, K. 2010/14012, 9 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama