Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/463 K.2010/7509

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ... Ltd.Şti.nin diğer müvekkili şirketin imalatçı firması olduğunu, dava dışı ... A.Ş.

(Collozione) şirketi ile yaptıkları eser sözleşmesi kapsamında dava dışı bu şirketten aldıkları siparişi gerçekleştirmek üzere davalı ile aralarında kumaş imalatı ve boyaması konusunda yapılan sözleşme ile 9.8.2003 tarihli çekilen fakslarla kumaşların miktarları, içeriği, özellikleri, renkleri, eni, gramajı ve çekmezlik toleranslarının açıklanıp, son teslim tarihlerinin belirlendiğini, davalının edimini geç ifa ettiği gibi,

eksik ve ayıplı mal teslim ettiği bu nedenle dava dışı firmanın bedel indirimi yoluna gittiğini ve müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla 23.814.691.480.-TL.borçlu olunmadığının tespiti ile mevcut zararı olan 48.054.590.019.-TL.alacakları toplamının avans faiziyle tahsilini talep etmiştir. Yargılama sırasında çek bedeli ödendiğinden davasını istirdada dönüştürmüştür.

Davalı vekili, davacı şirketlerin müvekkiline numune üzerinden mal sipariş ettiklerini, numunelerin onaylanması üzerine sipariş edilen kumaşların tamamının teslim edildiğini, iade edilen bazı kumaşların müşteri memnuniyeti kapsamında iade alındığını, mallarda ayıp varsa bunu müvekkillere iade etmeyerek dava dışı 3.şahsa sattıklarını çekin tahsil edildiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen son bilirkişi kurulu raporuna göre davanın kısmen kabulüne, toplam 47.149.27.-TL.nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, bu miktara dava tarihinden itibaren taleple bağlılık ilkesine göre değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yargılama sırasında mallar üzerinde ikinci kez bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilmiş ve 06.6.2006 tarihli celsede Tekstil Mühendisi Prof. Dr. ...'nın da olduğu bilirkişi heyeti seçilmiş, bu bilirkişiye bilirkişilik davetiyesi 30.11.2006 tarihinde tebliğ edilmiş ve mahkemece bilirkişi seçilen Prof. Dr. ... 30.11.2006 havale tarihli dilekçesi ile “2003/1144 Esas sayılı dosyada tekstil konusunda uzman bilirkişi olarak görevlendirildim.

Ancak dava dosyası içeriğinde mevcut 23.9.2003 tarihinde yaptırılan analiz yapan araştırmacılardan olduğumdan görevden affımı diliyorum.” şeklindeki görevden affını istemesi üzerine mahkeme başkanı aynı gün dilekçe altına “bilirkişinin mazeretinin kabulüne,, bilirkişilik görevinden affına, yerine tekstil mühendisi ...'ın seçilmesine” karar vermiş, heyet halinde de Prof. Dr. ...'nın bilirkişilikten affı 27.12.2006 tarihli ara kararla karara bağlanmıştır.

Birinci ve ikinci rapor arasında çelişki olduğu düşüncesiyle mahkemece telif edici mahiyette üçüncü bilirkişi incelemesine gidilmesine karar verilmiş ve 23.10.2007 tarihli celsede tekrar bilirkişilerden biri olarak uzman Prof. Dr. ... seçilmiş, bu bilirkişinin de aralarında bulunduğu bilirkişi heyeti 15.02.2008 havale tarihli bilirkişi raporunu dosyaya sunmuşlardır. Davalı vekili, Prof. Dr. ...'nın bilirkişiliğini ve raporunu kabul etmediğini belirterek itiraz etmiş, mahkeme ise 08.7.2008 tarihli celsede HUMK.nun 277. maddesini dayanak göstererek davalı tarafın talebini reddetmiş ve hükme dayanak olarak 15.02.2008 havale tarihli bilirkişi kurulu raporunu esas almıştır.

Gerçekten davacı tarafın, dava açmadan önce Marmara Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi Tekstil Eğitim Bölüm Başkanlığına yaptırdığı, 23.09.2003 tarihli Analiz Raporunda, Analizi yapan araştırmacılardan biri, Prof. Dr. ...'dır.

Mahkemece açıklanan bu yönler düşünülmeden eksik, yetersiz ve yanılgılı gerekçelerle davadan önce 23.9.2003 tarihli analiz raporunu hazırlayan bilirkişinin de bulunduğu son rapor dikkate alınarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.