Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/4791 K.2010/8015

Taraflar arasındaki maddi manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av.... gelmiş davacı tarafından kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin 1999 yılı Temmuz ayından itibaren davalının yetkili satıcılığını sürdürdüğünü, ancak davalının Yetkili Satıcılık Sözleşmesi’ni haksız olarak feshettiğini, fesih sebebiyle araç satış, servis işçilik, yedek parça satış kârından mahrum kalındığı gibi bu feshin davacının ticari itibarını zedeleyip, kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 50.000.00.-er TL.maddi ve manevi tazminatın ihtar tarihinden işleyecek reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 24.04.2009 günlü dilekçesi ile maddi tazminat tutarını ıslah ettiğini bildirdiği halde ıslah harcını yatırmayacağını duruşma sırasında imzası ile beyan etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşme yükümlerini yerine getirmediğini, sözleşmenin feshinde kusurlu olan davacının tazminat isteyemeyeceğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi kurulu raporları, taraf vekillerinin sözleşmenin başlangıç tarihinin 15 Temmuz 1999 olduğuna ilişkin duruşma beyanları, toplanan delillere göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 15.07.1999 tarihli ve bir yıl süreli olması sözleşmenin yıl be yıl yenilendiğinden davalının 16.12.2005 günlü fesih tarihine kadar süregelmesi, davalının sözleşmeyi fesihte haklı nedeninin bulunmaması, bu sebeple de davacının uğradığı kâr kaybı zararını ödemek zorunda olduğu,

tazmine konu dönemin sözleşmenin fesih tarihi olan 16.12.2005 ile sözleşmenin feshedilebileceği tarih olan 15.07.2006 arası olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 43.937.82.-TL.kâr kaybının 15.07.2006 tarihinden yıllık % 23 ve değişen oranlarda işleyecek reeskont faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin kâr kaybı talebinin ve kişilik haklarına saldırı olmaması, ticari nitelikte olan davada şartları oluşmayan manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacının 01.10.2004 tarihli cevabi ihtarından taraflar arasındaki 30.03.2004 tarihli yeniden yapılanma planının kabul edilmesi karşısında, anılan yapılanma sözleşmesi ve davalının ihtarında fesih nedeni olarak gösterilen sebeplerin ve bayilik sözleşmesinin birlikte değerlendirilerek davalının fesihte haklı olup olmadığının tayini gerekirken bu yönde gerekli inceleme ve açıklamayı içermeyen bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek feshin haksız olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi davalı vekilinin gerekçelerine de göstererek anılan rapora itirazları yeterince değerlendirilmeden veya bu konuda yeterli incelemeyi içeren rapor alınmadan yetersiz ek bilirkişi kurulu raporuna itibar edilmesi de doğru değildir.

Mahkemece yapılacak iş, bayilik sözleşmesi yeniden yapılanma planı, davalı fesih ihtarında gösterilen sebepler ile dosya içeriğindeki tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirilmek suretiyle davalının sözleşmeyi fesihte haklı olup olmadığı yönünde ve davalı itirazında bildirilen hesaplama konusundaki itirazlarını da karşılar biçimde konusunda uzman üç kişilik bilirkişi kurulundan yeni bir rapor alınarak varılacak uygun sonuca göre bir karar vermekten ibaret olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.