KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/5025 E., 2010/14298 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarih
- 21.10.2009
- No
- 217/1286
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin Barış Sitesi adlı konut sitesinin yöneticisi olduğunu ve sitenin ısıtma sisteminin doğalgaz’a dönüştürme işleminin davalı şirket tarafından yerine getirildiğini, daha sonra müvekkilinin bu arkadaşının da evini doğalgaza dönüştürmek istemesi üzerine, davalı firmaya başvurduklarını ve davalının işi kabul ettiğini, ancak bedelin vadeli olarak ödeneceği için davalının senet istediğini, davalı firmanın isteği üzerine senedin müvekkili tarafından verildiğini ancak, müvekkilinin arkadaşının doğalgaza dönüştürme işleminden daha sonra vazgeçtiğini,senedin bu nedenle bedelsiz kalmasına rağmen iade edilmeyip takibe konulduğunu ileri sürerek müvekkilinin senet nedeni ile borçlu olmadığının tespitine ve ödenen bedelin istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacının yöneticiliğini yaptığı sitenin doğalgaz dönüşüm işlerini yerine getirdiğini, senedinde bu nedenle tanzim edildiğini, müvekkilinin üzerine düşen edimi yerine getirdiğini, müvekkil şirket kayıtlarının bu hususu doğrulacağını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının yöneticiliğini yaptığı konut sitesinin doğalgaz dönüşüm işlerinin davalı firma tarafından yerine getirildiği ve senedin de bu işler karşılığı düzenlendiği, davacının senedin bedelsiz kaldığı yolundaki iddiasını yazılı delille ispat edemeyip yemin deliline de dayanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/5025, K. 2010/14298, 15 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama