KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/5196 E., 2010/7005 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarih
- 16.12.2008
- No
- 197-532
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ... Tekstil.Ltd.Şti.ile yapmış olduğu şifahi anlaşma uyarınca bu davalıdan alacağı kot pantolonlar karşılığı 31.12.2006 tarihli ve 31.01.2007 tarihli 4.500.-TL’lik çekleri davalıya verdiğini, davalı şirketin müvekkiline sadece 2.230.-TL’lik mal teslim ettiğini, başka mal vermediğini, bu konuda çekilen ihtarın sonuçsuz kaldığını, bilahare bu çeklere dayalı olarak davalılar tarafından müvekkili aleyhine takipler başlatıldığını, diğer davalı ...’ya yapılan cironun usulsüz olduğunu, daha önce açtıkları ve takipsiz kalması sonucu açılmamış sayılmasına karar verilen davanın açıldığı tarih itibariyle çekin davalı şirket elinde olduğunu belirterek müvekkilinin çekler nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... Tekstil Ltd.Şti.vekili, tarafları farklı iki takip nedeniyle tek dava açılamayacağını, taraflar arasındaki mal alışverişlerinden dolayı 31.01.2007 tarihli çekin müvekkiline verildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Davalı ... vekili, tek bir dava ile tarafları farklı iki takip nedeniyle menfi tespit talebinde bulunulamayacağını, davacının ciro silsilesinin kopuk olduğu yolundaki iddialarının soyut ve dayanıksız olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının malların teslim edilmediği ve ciroların usulüne uygun olmadığı yolunaki iddialarını yazılı delillerle ispatlayamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/5196, K. 2010/7005, 7 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama