KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/5238 E., 2011/1803 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Tarih
- 09.12.2009
- No
- 599-718
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davalının sahibi olduğu boyahaneyi içindeki demirbaşlarla birlikte toplam tutarı 100.000.-YTL.olan 12 adet çek ile 50.000.-YTL.nakit para karşılığında müvekkiline devrettiğini, satım bedelinin 150.000.-YTL.olmasına rağmen davalının bu işlemi kendi kayıtlarında 36.738.97.-YTL.gösterdiğini ve bu konuda düzenlediği faturayı müvekkiline gönderdiğini, çeklerin hepsinin ödendiğini, ancak davalının bahse konu faturayı müvekkili aleyhine takibe koyduğunu, tebligat usulsüzlüğü ile takibin kesinleştirildiğini belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline ve % 40 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin fatura içeriği malları davacıya satıp teslim ettiğini, faturaya konu edilen menkullerin işletme kapsamında devredilen menkuller olmadığını, 10.07.2007 tarihli haciz zaptında görüleceği üzere işletmede bulunan menkuller ile faturaya konu menkullerin farklı olduğunu, fatura içeriğindeki malların işletmenin çalışması için doğrudan gerekli olmayıp müvekkilinin yedinde bulunan yedek parça niteliğindeki mallar olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere göre, dava konusu fatura içeriğindeki malların işletme devri kapsamında olduğu, bu malların işletme devri kapsamı dışında olduğuna dair herhangi bir delil sunulmadığı gerekçesiyle davacının takibe konu faturadan dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/5238, K. 2011/1803, 14 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama