Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/5268 K.2011/1359

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının sahibi olduğu ve işyeri olarak kullanılan 23 nolu bağımsız bölümün 1987-2007 yılları arasında 20 yıl boyunca kapalı kalmasına rağmen bu işyerinde bulunan 4987 nolu aboneye borç tahakkuku yapılarak fatura çıkarıldığını, ancak söz konusu borcun esasında davacının kiracısı olan... adına kayıtlı 5265 nolu aboneliğe ait olduğunu, 2002 yılında davacı elemanınca 5265 sayılı abonenin borcu okunmasına rağmen eleman abone numarası bilinmediği için ismegöre faturalandırma yapıldığı ve davacının ismi kayda girilince kullanılmayan 4987 nolu aboneye fatura çıkarıldığını bildirerek yanlışlıkla davacıya fatura edilen 17.458.43.-TL.lik elektrik bedelinden dolayı davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, elektriği kullanmayacak olan abonelerin idareye müracaat ederek kullanmayacaklarını bildirmeleri gerektiğini, davacının herhangi bir müracaatı olmadığını, faturanın sayacı üzerindeki endekse göre düzenlendiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davacı vekilinin dava dilekçesinde taşınmazın bir süre çanta deposu, daha sonra da dondurma deposu olarak kullanıldığını beyan etmesi karşısında dondurmanın niteliği gereği elektrik harcayarak korunabileceği, vergi dairesine verilen terk beyanının ise daha önce yapılan işle ilgili olduğu da gözönünde bulundurularak taşınmazın boş kaldığı ve hiç elektrik kullanılmadığı yönündeki iddialara itibar edilmediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.