Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/6398 K.2010/10833

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile TMSF arasında imzalanan Kredi Alacağı Temlik Sözleşmesi uyarınca alacağın tahsili için davalı aleyhine icra takibine girişildiğini, davalının haksız itirazı sonucu takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, % 40’dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde TMSF’ye devredilen Tarişbank’ın davalı ...’den olan kredi alacağının temlik sözleşmesi ile davacı...Varlık Yönetim A.Ş.ye temlik edildiği, alacağın tahsili için girişilen icra takibine yapılan itiraz üzerine açılacak itirazın iptali davasının Bankacılık Kanunu’nun 142/2.maddesi hükmü gereğince Ticaret Mahkemeleri’nce görülmesi gerektiği, birden fazla ticaret mahkemesi olan yerlerde bu davalara 1 ve 2.Ticaret Mahkemesinin bakacağı gerekçeleri ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ilgililerce başvuru yapıldığında dosyanın 1.veya 2.Ticaret Mahkemeleri’ne tevzi yapılmak üzere Tevzi Müdürlüğü’ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Temyize konu yerel mahkeme kararı Bankacılık Kanunu hükümleri uyarınca verilen bir aktarma kararı olup, kural olarak temyizi mümkün değilse de, aktarma (gönderme) kararının mahiyetine yabancı olan ve bu tür kararların niteliği ile bağdaşmayan nihai hüküm mahiyetindeki yargılama giderleri ve avukatlık ücretine hükmedilmiş ise, o kısmın müstakilen temyiz kabiliyeti bulunmaktadır (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu 24.04.1967 tarih ve 66-12/3 sayılı kararı).

Belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da açıkça vurgulandığı gibi gönderme (aktarma) kararlarının niteliğine yabancı olan yargılama giderlerine ve avukatlık ücretine hükmedilmesi doğru değildir.