KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/7342 E., 2010/11165 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
246 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davalıya satılan ve faturalı olarak teslim edilen malların bedelleri ödenmediği için takibe giriştiklerini ileri sürerek, davalının yaptığı itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, faturanın malın teslimini kanıtlamayacağını ve borcunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dosya kapsamına ve HUMK.nun 9. maddesi genel yetki kurallarına göre davalı borçlunun yerleşim yeri icra dairesinin yetkili olduğu gerekçesiyle takibin yetkili icra müdürlüğünde yapılmaması sebebiyle davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
İİK.nun 50.maddesi uyarınca icra dairesinin yetkisi hususunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun yetkiye ilişkin maddeleri kıyas yoluyla tatbik olunur.
HUMK.nun 187/2.maddesinde ilk itirazlar arasında düzenlenmiş olan yetki itirazı anılan yasanın 190.maddesine göre, hadiseler gibi incelenir ve sonuca bağlanır.
Somut olayda, davalı akdi ilişkiyi reddetmiş ise de, davacı akdi ilişkinin kanıtı olarak sevk irsaliyeleri sunmuştur. Bu durumda mahkemece yetki itirazı hadise şeklinde incelenip, sonuçlandırılacağından davacının delil olarak dayandığı sevk irsaliyeleri altındaki imzaların davalı çalışanına ait olup olmadığı yönünden araştırma ve inceleme yapılarak, akdi ilişkinin kanıtlanması halinde BK.nun 73/1, HUMK.nun 10.maddeleri uyarınca yetki itirazı değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/7342, K. 2010/11165, 12 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama