KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/7375 E., 2011/3102 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2011
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki İitirızın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin bayisi olduğunu, davalının kendisine teslim edilen damacanaları iade etmemesi üzerine damacana bedellerinin tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı temsilcisi taraflar arasındaki bayilik sözleşmesi' nin 33. maddesine göre taraflar arasındaki uyuşmazlıkların çözümünde Ankara Mahkemeleri ve İcra Dairelerinin yetkili olduğunun belirlendiğini ileri sürerek yetki itirazında bulunmuş, esasa cavabında ise davacıya borcunun bulunmadığını, davacının davaya konu damacanaları teslim ettiğini sevk irsaliyeleri ile ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuş, % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece benimsenen 11.08.2009 tarihli bilirkişi roporu doğrultusunda davacının defterlerinin kapanış tastiklerinin bulunmaması nedeniyle davacı lehine delil teşkil etmediği, ancak mal teslim fişlerindeki teslim alan imzalarının davalı şirketin çalışanlarına ait olduğu, davalının faturalardaki malları teslim aldığı halde bedelinin ödendiğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının icra takip dosyasında toplam 5.445.42 YTL toplam alacağa itirazının iptaline, 5.309.95 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz işletilerek takibin devamına, asıl alacağın % 40' ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/7375, K. 2011/3102, 9 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama