Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/7929 K.2011/1757

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ... ile davalı vek.Av....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının bayileri olduğunu ve yılda asgari 20 ton “Castrol” marka madeni yağ satmayı ve başka firmalara ait ürünleri satmamayı taahhüt ettiğini, 2007/109 D.iş dosyası ile yapılan tespitte 3.kişilere ait ürün satıldığının belirlendiğini, ayrıca asgari alım taahhüdünün yerine getirilmediğini iddia ederek ariyetlerin iadesini, fazlaya dair hakları saklı kalarak 5.000 USD kâr mahrumiyeti, 5.000 USD cezai şartın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili savunmasında, akdin sona ermesine 1 ay kala yapılan tespitin kötü niyetli olduğunu, 3.kişilere ait ürün satışı da yapmadıklarını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu sözleşmenin 23.06.1997 başlangıç tarihli olduğu ve 4054 sayılı Yasanın 4.maddesine göre öngörülen grup muafiyeti süresinin 2002 yılında dolduğu, bu nedenle sözleşmedeki asgari alım ve rekabet etmeme yasağının geçerliliğini yitirdiği gerekçeleriyle demirbaşların iadesi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki bayilik sözleşmesi 26.06.1997 başlangıç tarihli ve 10 yıl sürelidir. Sözleşmede asgari alım taahhüdü ve rekabet etmeme yasağı mevcuttur.

Rekabet Kurulunca 2002/2 ve 2003/3 sayılı tebliğler ile 4054 sayılı Yasada yapılan düzenlemelere açıklık getirilmiş ve uzun süreli grup muafiyetleri sınırlandırılmıştır.

Bu sınırlandırmaların Rekabet Kurulunun 31.01.2008 tarihli yazısı ile ne şekilde uygulanacağı açıklanmıştır. Buna göre, tebliğlerin uygulanmasında sözleşmelerin başlangıç süreleri değil kalan süreler dikkate alınacaktır.

Bir başka anlatımla grup muafiyetini sınırlandıran tebliğin yayınlandığı tarihte sözleşmenin bitim süresi 5 yıldan az ise sözleşmedeki hükümler geçerli olup, 5 yıldan fazla ise sözleşmenin süre bitiminden sonra uyarlanması gerekecektir.

Mahkemece açıklanan tebliğler ve yasa hükümlerinin yorumunda hataya düşülerek eksik inceleme ile düzenlenen yetersiz bilirkişi raporu dikkate alınarak karar verilmesi yerinde görülmemiştir.