Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2011/10025 K.2011/13323

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dava, 28.4.2007, 14.6.2007 ve 21.7.2007 tarihli üç adet faturadan kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali ve tazminat istemine ilişkindir.

Davalı takibe itirazında borcunun bulunmadığını belirterek itiraz etmiştir.

Cevap dilekçesinde davacı ile ticari ilişkisi bulunduğunun doğru olduğunu, davacının özürlü mal gönderdiğini, icra takibinden sonra yaptırılan tespitte bilgisayar masasının ayıplı olduğunun belirlendiğini, bu nedenle davanın reddine ve %40 tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine ilişkin olarak verilen 31.7.2008 tarihli karar davalının temyizi üzerine Dairemizin 12.10.2009 tarihli ilamı ile bozulmuştur.

Bozmaya uyularak Düzce Sulh Hukuk Mahkemesine talimat yazılarak bilirkişi raporu alınmıştır.

Mahkemece dava konusu mobilyadaki ayıbın teşhir için kurulmadan ya da satılmadan önce anlaşılamayacağı, malın gizli ayıplı olduğu bu nedenle davalının itirazında haklı olduğundan davanın reddine, %40 kötüniyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı faturadan kaynaklanan alacağının tahsili için icra takibi yapmış, davalı takibe itirazında ayıp iddiasını ileri sürmemiştir. Dava konusu faturalardan en son tarihli olanı 21.7.2007 tarihli olduğu ve davalının yaptırdığı tespit tarihinin takipten ve itirazın iptali davasından sonra 11.3.2008 tarihinde olduğu gözetildiğinde süresinde yapılmış bir ayıp ihbarından söz edilemez. Öte yandan ayıplı olduğu kabul edilen bilgisayar masasının alacağa konu faturalarda yer almadığı gibi, 3 adet sağ, 3 adet sol çekmece yanı olması gerekirken 6 adet sol parça gönderilmesinin gizli ayıplı olarak nitelendirilmesi ve davacının kötüniyetli addedilerek tazminata mahkum edilmesi de kabul şekli itibarı ile doğru görülmemiştir.