Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2011/10087 K.2012/926

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili firma ile davalı arasında davalının ürettiği inşaat malzemelerinin alımı hususunda anlaşmaya varıldığını ve davalının periyodik olarak ve ihtiyaç gözetilerek ileride göndereceği mallara karşılık bir kısım çeklerin müvekkili tarafından davalıya verildiğini, davalı firmanın çeklerin kendisine verilmesinden sonra periyodik olarak müvekkiline dava dilekçesi ekinde ibraz ettiği 14 adet faturada yer alan malları gönderdiğini, bu faturalardan 114949 ve 114974 seri nolu faturadaki malların tamamı teslim edilmediğinden müvekkili tarafından iade fatura kesildiğini,

müvekkilinin ticari kayıtlarının incelenmesinden sonra davalının bugüne dek müvekkile gönderdiği malların toplam değerinin 144.813,57 -TL olup, çeklerden dolayı müvekkilinin yaptığı ödemenin ise belirttiği ödenmemiş çek hariç olmak üzere toplam 200.000,00-TL olduğunu, bir diğer söylemle ödenmemiş çek hariç olmak üzere fazladan yapılan ödemenin 55.186,43-TL olup bu miktarın hali hazırda davalının mamelekinde haksız zenginleşmeye sebep olduğunu, bu nedenle 55.186,43-TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline,

ayrıca sözleşme uyarınca gönderilmesi gereken malların gönderilmemesi nedeniyle 20.000,00-TL bedelli, 30/05/2009 keşide tarihli çek yönünden müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava konusu çeklerin müvekkiline ileride sipariş edilecek mal karşılığı, yani avans olarak verildiğini iddia ettiğini, bu iddianın gerçek ve hukuk dışı olduğunu, davacı tarafından verilen dava konusu çeklerin avans niteliğinde değil davacının müvekkile olan borcunun ifası için verildiğini, çekin bir ödeme aracı olduğunu, HUMK'a göre bu karinenin aksini iddia eden tarafın bu durumu ispat etmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan deliller doğrultusunda; hükme esas olan bilirkişi raporu içeriğine göre, davacı şirketin ticari defterlerinin kapanış tasdiki olmadığı, bu nedenle davacı lehine delil olma niteliği bulunmadığı, taraflar arasında inşaat malzemesi alımına dayanan bir ticari ilişki olduğu, ancak taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığı, davalı tarafça düzenlenen faturaların davacı tarafın defterlerinde kayıtlı olduğu, buna karşılık davacı tarafça davaya konu 20.000 TL bedelli çekin verildiği, bu faturalara ilişkin bir itiraz ya da içeriğindeki mallara karşı ayıp ihbarında bulunulduğuna dair bir delil bulunmadığı, böylece davacının dava konu çekten dolayı halen borcunun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.