KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2011/1049 E., 2011/14112 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Tarih
- 20.10.2010
- No
- 290-750
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki karşılıklı alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı karşı davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili; taraflar arasında akdedilen Bayilik Sözleşmesi kapsamında yurt içindeki altı vilayet ile yurt dışında Gürcistan'ın müvekkilinin bayilik bölgesi olarak belirlendiği halde davalının müvekkilinin yetki alanı içinde bulunan bu yerlerde satış yaparak sözleşmenin 11. maddesini ihlal ettiğini ve aynı madde uyarınca müvekkili yararına 50.000 TL cezai şart alacağının oluştuğunu belirterek bu tutarın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davacı iddiasının doğru olmadığını bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuş ve karşı dava ile de davacı yanın dava dışı şirketten malzeme satın alarak Bayilik Sözleşmesinin 12. maddesine aykırı davrandığını ve müvekkilinin 50.000 TL cezai şart alacağına hak kazandığını belirterek, bu meblağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; tarafların sözleşme hükümlerini ihlal etmesi sonucu ayrı ayrı cezai şart alacaklarına hak kazandıklarının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 50.000 TL cezai şart alacağının davalı (karşı davacı ) Favori Yapı Ltd. Şti.'nden tahsiline, yine karşı davanın kabulüyle 50.000 TL cezai şart tutarının karşı dava tarihi olan 05.06.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davacı (karşı davalı) Üç Çizgi Yapı İnş.Ltd.Şti.'nden tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı (karşı davalı) tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2011/1049, K. 2011/14112, 16 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama