Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2011/11330 K.2012/2600

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunu, davalının ileriye dönük olarak uygun fiyatla mal vereceğini ve bağlantı yapması hususunda müvekkilini ikna ederek ileriye dönük vadeli bonolar aldığını, davalının mal teslim etmemesine rağmen bu bonoları icra takibine koyduğunu belirterek takibe konu 10.000 TL. tutarındaki bonolar ile takip dışı 5 adet bono nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, bonoların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporuna göre davacının toplam borcunun 4.006,24 TL. olduğu, takip dosyası itibariyle fazla miktar yönünden borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle taraflar arasındaki takip dosyası itibariyle uyuşmazlık konusu bonolardan dolayı davacının davalıya 21.593,76 TL. borçlu olmadığının tespitine, bu miktar bonoların iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili açmış olduğu davasında takip konusu yapılan toplam 10.000 TL. bedelli bonolarla birlikte, takip konusu yapılmayan toplam 15.600 TL. bedelli bonolar nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Dava ve harca esas değer olarak da bunların toplamı olan 25.600 TL. göstermiştir

Hal böyle olunca, mahkemece davacının açmış olduğu davada hangi tarihli ve miktarlı senetlerden davacının borçlu olmadığı tek tek gösterilerek hüküm kurulması gerekirken “davanın kısmen kabul kısmen reddine, taraflar arasındaki Aydın 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/3021 sayılı takip dosyası itibarıyla uyuşmazlık konusu senetlerden dolayı davacının davalıya 21.593,76 TL.'lik miktar yönünden borçlu olmadığının tespitine” şeklinde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, alınan 19.07.2010 havale tarihli bilirkişi raporu ile 12.05.2011 tarihli bilirkişi raporu arasında mübayenet bulunduğu dikkate alınarak bu farklılığı giderici 3. bir bilirkişi raporu alınıp varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.