Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2011/12419 K.2012/3946

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya bonoya dayalı borcu bulunmadığını, davalı tarafından müvekkiline karşı takibe konu edilen bononun, müvekkilince imzalanan kredi sözleşmesine ilişkin belgelerin arasında imzalattırıldığından şüphelendiklerini bildirerek takibe konu bono nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine, %40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarını kesin delillerle ispatlaması gerektiğini, bononun kredi borcuna karşılık alındığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; dava konusu bononun tanzim tarihi ile davacı tarafından kefil sıfatıyla imzalanan kredi sözleşmesinin düzenleme tarihinin aynı olduğu, davacının bonoyu da kefil sıfatıyla imzaladığı, davalı bankanın kredi sözleşmesinden kaynaklanan asıl alacağının 14.999,60 TL olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile davacın toplam 15.149,62 TL borcunun bulunduğuna, 3.918,93 TL borcunun bulunmadığına, icra takibinde haksız bulunan 3.918,93 TL’nin %40’ı olan 1.567,57 TL kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Somut olayda, davalının takibinde kötü niyetli olduğu kabul edilemeyeceğinden davalı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.