Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2011/1264 K.2011/4013

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dava, Genel Kredi Sözleşmesi’nden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali davasıdır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 06.11.2006 tarihli 2006/3590-10392 E.K.sayılı ilamı ile taraflar arasındaki Genel Kredi Sözleşmesi’nin 71.maddesinde temerrüt faizinin nasıl hesaplanacağının hükme bağlandığı, mahkemece sözleşmenin anılan hükmü dışına çıkılarak, olaya uygun düşmeyen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesis edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak aldırılan raporda işlemiş faiz tutarının 9.364.65.-TL.BSMV tutarının ise 468.23.-TL.olarak hesaplandığı, 20.10.2009 tarihli ilk kararın davalılar tarafından temyiz edilmediği, bu karar ile hüküm altına alınan miktarın davacı lehine usulü kazanılmış hak teşkil ettiği gerekçesiyle davalıların faizin 19.949.81.-TL.lik kısmı ile fer’ileri olan BSMV.nin 997.49.-TL.lik kısmına yönelik itirazlarının iptali ile asıl alacağa takip tarihinden itibaren % 150 oranında faiz yürütülmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Zira bozmadan önce % 52 oranı üzerinden faiz hesaplaması yapılmış ve 19.949.81.-TL.işlemiş faiz hesaplanmış olduğu halde, bozmadan sonra sözleşme hükümleri uyarınca % 150 oranında temerrüt faizi uygulanması gerektiğinden bahisle hesaplama yapılmış, ancak 9.365.65.-TL.işlemiş faiz hesaplanmıştır. Bozmadan sonraki raporda % 150 oranında faiz uygulanmış olmasına rağmen daha düşük miktarda işlemiş faiz hesaplanmasının gerekçeleri karar yerinde gösterilmemiştir. Bu durumda davacı vekilinin itirazları da gözetilerek, ek rapor alınıp sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.