KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2011/14282 E., 2012/5282 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı, Kayseri'de kitap kırtasiye ticareti yaptığını, lehdarı bulunduğu dava konusu çekin arkasına firmasının kaşesini basıp, imzalamak suretiyle İstanbul'da faaliyet gösteren dava dışı EBD Eğitim Hizmetleri Ltd.Şti.'ne APS ile mektup içinde gönderdiğini ancak mektubun kaybolduğunu, bir süre sonra çeke dayalı olarak aleyhine icra takibi yapıldığına ilişkin ödeme emrini aldığını, çeki icraya koyan davalı ... ve çekte imzası bulunan diğer kişileri tanımadığını, hiçbir ticari veya hukuki bağlantısı bulunmadığını, çekin bu kişilerin eline nasıl geçtiğinin belli olmadığını, çekin yasal olmayan yollardan davalılara geçtiğini iddia ederek, borçlu olmadığının tespiti ile lehine tazminata hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili cevabında, müvekkilinin çeki ciro yolu ile edinen iyi niyetli 3. kişi olup, çekin icra takibine konulduğunu ve borcun keşideci tarafından ödendiğini ve icra dosyasının işlemden kaldırıldığını, davanın konusunun kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davacının rızası dışında elinden çıktığını iddia ettiği çekin, ciro silsilesinin düzgün olduğu, davalıların çeki edinme nedenini kanıtlama yükümlülüklerinin olmadığı, davacının takip ve dava konusu çekin yetkili hamili olduğunu, davalıların çeki kötü niyetle iktisap ettikleri ve iktisapta ağır kusurları bulunduğunu yazılı delille kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2011/14282, K. 2012/5282, 29 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama