KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2011/16173 E., 2012/2642 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya mal satıp karşılığında 31.07.2011 vade tarihli 2.000.000.000 TL bedelli senedi aldığını, davalının senedin bedelini ödememesi üzerine alacağın tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davaya ve icra takibine konu senedin zamanaşımına uğradığını, davacının vadeyi takip eden 3 yıl içinde dava dışı keşideciye başvurmadığı gibi bu üç yıldan sonraki bir yıl içinde de kendisine müracaat etmediğini, davacı ile aralarında temel ilişki bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuş, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; icra takip tarihi itibarıyla TTK'da düzenlenen 3 yıllık zamanaşımı süresi geçtiğinden senedin zamanaşımına uğradığı, davacının taraflar arasında temel ilişki olarak satım akdine dayandığı,
davalının duruşmadaki beyanında akdi ilişkiyi doğrulayarak davacıdan aldığı mal bedeline karşılık davaya konu senedi verdiğini ikrar ettiği, zamanaşımına uğrayan bononun yazılı delil başlangıcına dönüştüğü, davalının ödemeyi ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının icra takip dosyasında 2.000 TL asıl alacağa yaptığı itirazın iptaline, bu miktara takip tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi yürütülerek takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2011/16173, K. 2012/2642, 22 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama