Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2011/2309 K.2011/10886

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin 14.11.2005 tarihinde şantiye aboneliğinden sanayi aboneliğine geçiş yaptığını, ancak 2008 yılı 9.ayına kadar şantiye aboneliğinden fatura gönderildiğini, davalının 2007 yılı 11.ayına kadar olan dönemdeki hatasını kabul ederek bu dönemde yaptığı fazla tahsilatı geri ödediğini, ancak 2007 yılı 12.ayından 2008 yılı 9. ayına kadar olan dönemdeki fazla tahsilatı ödemediğini belirterek fazlaya ait haklarını saklı tutarak şimdilik 7.000,00 TL asıl alacak 2.000 TL faiz alacağının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin bilgisayar sistemindeki hata nedeni ile davacıya şantiye tarifesi üzerinden fatura gönderildiğini, davacının talebi üzerine iki yıllık sanayi sicil belgesinin vize bitim tarihi olan 2007 yılı 11.ayına kadar olan döneme tekabül eden fazla tahsilatın davacıya iade edildiğini, 2007 yılı 11.ayı ile 2008 yılı 9.ayları arası talebin haksız olduğunu, çünkü davacının iki yılda bir vize ettirmesi gereken sanayi sicil belgesi vizesini yaptırıp ibraz etmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davacı ıslah dilekçesi ile talebini arttırmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalının sanayi sicil belgesinin vizesinin yaptırılıp ibraz edilmesi için davacıyı bilgilendirmediğini, bu nedenle ıslah dilekçesi de gözetilerek davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

EPDK’nın 01.09.2006 tarihinde yürürlüğe giren 24.08.2006 tarihli 875 sayılı kurul kararının 20 dağıtım şirketi için Tarife Uygulamalarına İlişkin Usul ve Esasların “Abone Grupları ve Tanımı” başlıklı (1) maddesinin (A) Sanayi alt başlığının birinci fıkrasında Sanayi Sicil belgesinin vizesinin yenilenerek ibraz edilmesi yükümlülüğünü aboneye vermiş olduğu, davacının süresi içerisinde bu yükümlülüğünü yerine getirmediği, davalının davacıyı uyarma yükümlülüğü bulunmadığı gözden kaçırılarak yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.