Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2011/2836 K.2011/13012

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında bayilik sözleşmesi imzalandığını, davalının müvekkilinden LPG alımlarının düştüğünü hatta durduğunu, bu durumun sözleşmeye aykırılık oluşturduğunu, müvekkilince ihtarname çekilerek davalının uyarıldığını, sonuç alınamaması üzerine 13.05.2008 tarihli ihtarname ile sözleşmenin feshedildiğini belirterek sözleşmenin 28. maddesi uyarınca 20.000 TL cezai şart alacağının reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının sözleşmeyi haklı nedenle feshettiği, sözleşmenin 28. maddesi uyarınca davacının 108.036 TL cezai şart isteyebileceği, davalının cezai şartın hepsini ödemesinin ekonomik yönden mahvına sebep olacağı, davalının vergi borcu ile SGK primlerini ödememesinden dolayı hakkında icra takibi yapıldığı, cezai şart miktarının yüksek olduğu, bu nedenle tenkisi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takdiren 10.803 TL'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, bu miktara dava tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanmasına, fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, bayilik sözleşmesinin feshi nedeniyle cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir. Davalı tacir olmakla birlikte cezai şart davalı borçlunun iktisaden mahvına sebep olacak derecede ağır ve yüksek ise cezai şarttan indirim yapılabilecektir.

Davalı hakkında vergi dairesi ve SGK tarafından icra takipleri yapıldığı gerekçesiyle 9/10 şeklinde yüksek oranda bir indirim uygulanması doğru değildir. Bu durumda mahkemece davalının mali durumu yönünden ayrıntılı araştırma ve inceleme yaptırılarak sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın ekonomik yönden davalının mahvına sebep olabilecek derecede fahiş olup olmadığı hususunda ek rapor alınarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.