KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2011/7153 E., 2012/1203 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili şirketin uğraşı konusuna giren ambalajlı saksı toprağı, saksılı çiçeklerin satışının yapılması için 01.01.2008 tarihinden 28.02.2009 tarihine kadar geçerli olmak üzere Tesko-Kipa 2008-9 Tedarikçi Anlaşma Formu imzalandığını, bu anlaşma gereği müvekkilinin davalıya 9.500 TL raf bedeli ödediğini, açılacak her yeni mağaza için 300 TL katkı bedelini ve yapılacak cirodan da %12 ciro primini davalı şirkete ödemeyi üstlendiğini, davalı şirketin hiçbir haklı neden yokken 20.11.2008 tarihinde müvekkilinden mal alımını durdurduğunu, müvekkilinin bu nedenle zarara uğradığını,
davalının müvekkilinden haksız olarak tahsil ettiği raf bedeli, ciro priminin hatalı hesaplanmasından kaynaklanan bedel ve haksız olarak alınan yeni mağaza katkı bedelini ödemesi için ihtar çekildiğini ancak bir sonuç alınamadığını ileri sürerek şimdilik davalıya haksız olarak ödenen 12.252,00 TL'nin 7.6.2009 tarihinden hesaplanacak reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin sözleşmeye uygun hareket ettiğini, iddianın yerinde olmadığını davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre davanın kısmen kabulüne 2.261,90 TL raf bedeli ve 3.906,12 TL ciro prim bedeli olmak üzere toplam 6.168,02 TL'nin 8.6.2009 temerrüt tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine fazlaya ait istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2011/7153, K. 2012/1203, 31 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama