KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2011/7670 E., 2012/1295 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili şirketin yetkilisinin davaya konu 10.01.2008 keşide tarihli, 19.300 TL. bedelli çeki dava dışı ... ...'ya ciro ettiğini, ...'ın da çeki dava dışı ...'a ciro ettiğini, ...'ın ...'dan alacağının çek bedelinden fazla olması nedeniyle çeki kabul etmediğini, dava dışı ...'ın ricası üzerine dava dışı 19.900 TL. bedelli yeni bir çekin müvekkili şirketin yetkilisi tarafından dava dışı ...'a verildiğini, ancak ...'ın davaya konu çeki iade etmeyip bu sefer cirosunu karalayıp davalı şirkete ciro ettiğini, bunun üzerine dava dışı ...'ın ceza mahkemesince bedelsiz kambiyo senedini kullanma sonucundan dolayı cezalandırıldığını,
davalı şirketin çeki muvazaalı olarak elde edip takibe koyduğunu ileri sürerek çekten dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespitine, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin dava dışı lehtar ... ...'dan çeki ciro yoluyla teslim aldığını, müvekkilinin iyi niyetli 3. kişi meşru hamil olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre, dava dışı lehtar ... ...'nun davaya konu çeki bedelsiz olmasına rağmen kullanmasından dolayı cezalandırılmasına karar verildiği, davacı tarafından çekin aralarında ticari ilişki bulunmayan davalı hamile ciro edilip verilmediği, davacı keşideci ile dava dışı lehtar ... arasındaki ilişkinin davalı hamili bağlamayacağı gerekçesiyle davanın reddine, %40 tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2011/7670, K. 2012/1295, 1 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama