KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2011/9007 E., 2012/2078 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan 09.06.2009 tarihinde imzalanan Genel Kredi Sözleşmesi ile kredi kullandığını kredi borcunu erken kapatmak istediğini 23.03.2010 tarihinde bankaya bildirince davalı bankanın ödenecek miktarı fazla belirttiğini, bu miktarı ihtarla ve ihtirazi kayıt koyarak 31.03.2010 tarihinde yatırarak kredi borcunu kapattığını ileri sürerek davalı bankanın mevzuat ve sözleşmeye aykırı olarak tahsil ettiği erken kapama komisyonu ve ipotek fek ücreti toplamının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu ve davacının 09.06.2009 tarihli taahhütnamesine göre davanın kısmen kabulüne, 33.087.33 TL’nin dava tarihinden itibaren avans faizi ve deşiklikleri ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında imzalanan 09.06.2009 tarihli Genel Kredi Sözleşmesi bu sözleşme kapsamında kullanılan kredinin Ticari Finans Teminatlı Taksitli Ticari Kredi olduğu ve bu sözleşmede erken ödeme halinde bir başka deyişle erken kapatma komisyonu ile ilgili bir düzenlemenin yer almadığı dosya içeriği ile sabittir.
İmzalanan Genel Kredi Sözleşmesi ve kullandırılan Ticari Finans Teminatlı Taksitli Kredi gözetildiğinde, davalı bankanın ibraz ettiği 09.06.2009 tarihli Taahhütname içerisinde bu kredinin yer almadığı gözetilerek davanın tümden kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle ve yanılgılı değerlendirme ile kısmen kabul şeklinde hükmün kurulması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2011/9007, K. 2012/2078, 14 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama