Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2011/9119 K.2012/1629

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de tebligat gideri verilmediğinden bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin ... İli, ... İlçesi, ... köyünde faaliyete geçirmek istediği pekmez fabrikası için davalıdan gereken makineleri ve teçhizatı satın aldığını,makinelerin pekmez üretimini tamamlayamadığı gibi davalının gerekli teknik desteği de vermediği için müvekkilinin maddi zarara uğradığını ileri sürerek şimdilik 10.000 TL. maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında dava miktarını ıslah ederek, müddeabihi 379.395,27 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin ... Ticaret Mahkemeleri olduğunu belirtmiş, esas yönünden ise makine tesliminde gecikme olmadığını, makine ve teçhizatın ... Tarım İl Müdürlüğü ve Bayındırlık İl Müdürlüğü yetkililerince yerinde çalışır görülerek teslim edildiğini, davacının kaynatma kazanlarında su yerine yağ ile kaynatma yaptığını, makinelerin çalışma düzeninin bozulduğunu, üretilen pekmez kalitesinin müvekkilinin sorumluluğunda olmadığını, her türlü teknik desteği verdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davanın kabulüne, 10.000 TL'nin 10.04.2009 tarihinden, 369.395,27 TL'nin 14.03.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı taraf, davalıca teslim edilmesi gereken pekmez fabrikası üretim tesisini (makine, ekipman, malzeme), pekmez üretim tarihi geçtikten sonra 09.11.2007 tarihinde kendisine teslim edildiğini, 2008 yılındaki Temmuz ayının 15'inden, Ekim ayı başına kadar pekmez üretim döneminde pekmez makinesi ve teçhizatının çalıştırıldığını, ancak makinenin ayıplı olduğunun tespiti ile davalıdan tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı yan, pekmez üretme makinesi ve teçhizatının süresinde teslim edildiğini, keza Türk Ticaret Kanunu hükümleri gereğince ayıp ihbarında bulunulmadığını, makine ve teçhizatında üretimden kaynaklı bir ayıp da bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının süresi içinde ayıp ihbarında bulunmadığı kabul edilmişse de; "davalının bu ayıptan davacının şifahi bildirimleri üzerine haberdar olduğu, ayrıca sözleşmenin 13. maddesine göre; ... ihtilafların öncelikle iyi niyetle ve doğrudan görüşmeler yoluyla çözüme kovuşturulacağı hükmü karşısında, davacının davalı ile görüşerek söz konusu eksikliğin giderilmesini istemesinin yerinde olduğu gibi Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.03.2003 tarihli 2003/19-184 esas, 2003/200 sayılı kararında belirtildiği üzere satışı yapılan makinelerdeki ayıbın üretim faaliyetine geçilmeden anlaşılmayacak olması,

davacının öncelikle davalı ile doğrudan görüşme yaparak ayıbın giderilmesini talep etmesi ve bu suretle davalının mallardaki ayıbı öğrenmesi karşısında ihbar sürelerine uyulmamış olsa bile davanın dinlenebileceği ..." gerekçeleriyle davacının tazminat isteminde haklı olduğu sonucuna varılmıştır.

Tarafların tacir oldukları gözetilerek, TTK.'nun 25/3 maddesinde öngörülen sürelerde ayıp ihbarında bulunulmadır. Bunun için davacı iddiasının kabul edilmesi durumunda dahi, davacının 2008 yılı Temmuz ayında, üretimdeki aksaklığı gördüğü anda hemen anılan yasa hükmünde belirtilen sürede davalı yana ihbarda bulunması gerekir. Bu yasa hükmünün bir başka gerekçelerle bertaraf edilmesi mümkün değildir. Mahkemece açıklanan bu yönler gözetilerek varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle usul ve yasaya aykırı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.