Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2012/10062 K.2012/15380

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar, davalı tarafından aleyhlerine Çankırı 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/4544 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, dava konusu bononun tanzim tarihi itibariyle doldurulurken 2.000,00 TL olarak doldurulmasına rağmen, senette açıkça tahrifat yapılarak ve "0" rakamı anlaşmaya aykırı şekilde eklenmek suretiyle 20.000,00 TL üzerinden icra takibine konulduğunu, takibe konulurken alacaklı tarafından yazı olan kısmına yirmibin TL yazıldığı ve rakamla yazılan kısmın açıkça tahrip edildiğini, aynı zamanda alacaklı tarafından takip talebinde %29 oranında faiz istendiği,

bu faiz oranının da yasal faiz oranının çok üzerinde ve haksız olduğunu belirterek, Çankırı İcra Müdürlüğü'nün 2011/4544 esas sayılı takibi dolayısıyla 18.000,00 TL ve bu kısma ilişkin faiz ve ferileri dolayısıyla borçlu bulunmadıklarının tespitini, bu kısma ilişkin takibin iptalini, davalının %40'tan az olmamak üzere tazminat ödemesini, faize ilişkin itirazlarının kabulü ile faize ilişkin fazla talep edilen kısmın iptalini dava ve talep etmişlerdir.

Davalı, davacılara parça parça 20.000,00 TL borç para verdiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu senet üzerindeki rakam, yazı, tanzim ve vade tarihinin gerçekliğini ve varlığını koruduğunun kabul olunduğu, davacıların davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, mahkeme kararı davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davaya konu bononun 2.000 TL olan bedel hanesinin tahrifat yapılmak sureti ile 20.000 TL'ye dönüştürüldüğünü iddia etmiş bulunduklarından mahkemece, davacıların bu iddialarının araştırılması amacıyla, teknik bilgiyi gerektiren bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılarak, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile eksik inceleme sonucu karar verilmesi yerinde görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.