KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2012/10401 E., 2013/5335 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2013
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. D....ile davalı vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili; davalıya satılan hazır beton nedeniyle müvekkilinin bakiye 64.970,24 TL alacağının bulunduğunu belirterek 64.970,24 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; müvekkilinin davacıya borçlu olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; dava konusu faturalardan 1.823,10 TL bedelli fatura dışındaki faturaların ... Petrol Turizm Tic. Ltd. Şti. adına düzenlendiği, faturaların dayanağı sevk irsaliyelerinde alıcının ... Petrol Tic. A.Ş olarak gözüktüğü, davacının hazır betonların döküldüğü yer olarak bildirdiği mekanların ... Petrol Turizm Tic. Ltd. Şti.'ne ait olduğu, davacının aynı tutar alacak için ... Petrol Turizm tic. Ltd.
Şti. aleyhine icra takibi yaptığı, itiraz üzerine takibin durdurulduğu, her ne kadar Ltd. Şti ortakları ile davalı ortakları ve zaman zaman şirket çalışanları aynı kişiler ise de her iki şirketin farklı tüzel kişiler olduğu, alacakları ve borçlarının da farklı olduğu, davacının davalıya dava edilen tutarda mal satıp teslim ettiğini ispat etmesi gerektiği, dava dışı Ltd.
Şti'nin işyerlerinde kullanıldığı iddia edilen ve o şirkete fatura edilen hazır beton bedelinin davalı tarafından ödeneceğinin taahhüt edildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2012/10401, K. 2013/5335, 27 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama