Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2012/11562 K.2012/16098

Davacı ... Kocaeli Gazetecilik Matbaacılık Tic. AŞ. vek.Av.... ... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Kocaeli 1.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 09.02.2012 gün ve 236/47 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının icra takibine konu ettiği çekteki imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını, sahte imza atılmak suretiyle çekin takibe konulduğunu ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile %40 tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı aynı zamanda icra takibinin yapıldığı yer olan Nizip Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş, esas yönden de müvekkilinin iyiniyetli 3.kişi olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde; çekte keşide yeri İzmit olduğundan yetki itirazı yerinde görülmemiş, benimsenen Adli Tıp Kurumu raporuna göre çekteki imzanın davacı şirket yetkililerine ait olmadığı anlaşıldığından davanın kabulüne, davacının borçlu olmadığının tespitine, tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince nisbi temyiz harcı yatırılarak temyiz edilmesi gerekirken maktu temyiz harcı yatırılarak temyiz edilmiş, mahkemece eksik temyiz harcının tamamlanması için davalı vekiline, 12.06.2012 tarihinde muhtıra tebliğ edilmiş, ancak eksik harcın davalı tarafından tamamlanmadığı anlaşılmıştır.

Mahkeme ilamı davalı vekiline 25.04.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi Nizip Asliye Hukuk Mahkemesince 07.05.2012, Kocaeli 1.Asliye Ticaret Mahkemesince 23.05.2012 tarihinde havale edilmiştir.

Maktu temyiz harcının 7.5.2012 tarihinde alındığı ve dilekçenin temyiz defterine 23.05.2012 günü kaydedildiği anlaşılmıştır. Davalı vekilinin eksik peşin harcın ikmali konusunda mahkemece gönderilen muhtıranın kendisine tebliğine rağmen eksik temyiz harcını yatırdığına dair bilgi ve belgeye dosyada rastlanılamadığından 6100 sayılı HMK’nın geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/3.maddesi uyarınca hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının somut olayda da kıyasen uygulanabileceği ve bu konuda mahkemece bir karar verilebileceği gibi Yargıtay’ca da karar verilebileceği gözetilerek davalı vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.