KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2012/1446 E., 2012/8573 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Dava, davalı tarafa teminat olarak verilen senet nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.
Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.
Davalı ..., davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; dava konusu senedin teminat senedi olduğu konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, davacının teminat senedinin ödendiği ve dolayısıyla teminat fonksiyonunun sona erdiğini yazılı delille ispatlayamadığı, senedin BK.nun 19. ve 20. maddesine aykırı olarak düzenlenmiş bir senet olmadığı, diğer davalı ...'nın kötüniyetli olarak senedi iktisap ettiğinin ispatlanmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin, davalı ... yönünden davanın reddine dair verilen karara yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2)Davalı ...'in davacı tarafından vergi dairesine internetten elektronik ortamda gönderilmemesi nedeniyle tahakkuk ettirilen vergi cezaları için vergi dairesine toplam 2.069,57 TL ödediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, dava konusu senedin; taraflar arasındaki, davacının, davalının muhasebe işlemlerini yürütmesi şeklindeki ilişkinin teminatı olarak verildiği kabul edildiğine göre, davalı ... tarafından vergi dairesine ödenen kısım dışında teminat fonksiyonunun devam edip etmediği tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2012/1446, K. 2012/8573, 21 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama