KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2012/15255 E., 2013/13406 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. ... gelmiş diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, davalı kuruma ait çay ürünlerini 1985 yılı Şubat ayından itibaren Bulancak, Praziz, Tirebolu, Görele, Çanakçı ve Eynesil bölgesine pazarlayan ve satan bayisi olduğunu davalının Genel Müdürlüğünün 12.01.2010 tarihli yazılarına göre bayilik sözleşmesinin gerekçe gösterilmeden feshedildiğini, feshin haksız olduğunu ileri sürerek, muarazanın men'i yönünde fesih kararının iptali, sözleşmenin geçerli olduğunun tespiti ile sözleşmenin aynen ifasına, şimdilik 50.000 TL tazminatın 12.01.2010 fesih tarihinden itibaren reeskont faizi ile, 20.000 TL manevi tazminatın fesih tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, bayi olan davacı şirketin kendi bölgesi dışına çıkarak Samsun, Ordu ve Trabzon Bölgesine kuru çay sattığını, defalarca uyarıldığı halde tekrar ettiğini, davacının durumu ikrar ettiğini, haklı nedenle bayilik sözleşmesinin feshedildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dosya kapsamı, sözleşme, uyarı yazıları karşısında davacının üç kez yetkili olduğu bölge dışında çay satışı yaparak sözleşmeye aykırı davrandığı için davalının sözleşmeyi haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2012/15255, K. 2013/13406, 10 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama