Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2012/16929 K.2013/6300

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili; davacı ile davalı arasında 18/06/2004 tarihli 5 yıllık süreli bayilik sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşmenin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmemesi nedeniyle müvekkili tarafından bayilik sözleşmesinin 15/07/2008 tarihi itibariyle feshedildiğini, bayilik sözleşmesinin erken feshine neden olunması sebebiyle davalıdan kar mahrumiyeti ve cezai şart alacaklarının olduğunu belirterek davalıdan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.500,00 TL'nin ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş,

12/01/2011 tarihli ıslah dilekçesi ile cezai şart alacaklarını 18.001,00 TL, tüp bedellerinden kaynaklanan cezai şart alacaklarını 21.212,00 TL, kâr mahrumiyeti alacaklarını da 6.954,00 TL olarak ıslah ettiklerini belirterek toplam 48.167,26 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; sözleşmenin feshinin haklı nedenlere dayanmadığını, müvekkilinin davacıya borcu olmadığı gibi belirli bir miktarda LPG alım taahhüdünün de bulunmadığını, bayilik sözleşmesinin ihlal edilmemesi nedeniyle davacının cezai şart ve kar kaybı taleplerinin yerinde olmadığını, ayrıca tüp bedellerine ilişkin talebin de haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; davalının bayilik sözleşmesi ile kendisine yüklenen yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle davacının kar mahrumiyeti ve cezai şart taleplerinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 7.500,00 TL'nin dava tarihinden, 40.667,26 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, bilirkişilerce saptanan cezai şart miktarının davalının mahvına sebep olacak nitelikte fahiş olmadığı kabul edilerek cezai şart da herhangi bir indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.