Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2012/16942 K.2012/17837

Taraflar arasındaki tenfiz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, ..., ...ve davalı ... arasındaki hukuki ilişkilerden kaynaklanan uyuşmazlığa yönelik Brüksel Ticaret Mahkemesi tarafından ... lehine verilen tazminat miktarının 23 Ağustos 2007 tarihli temlik anlaşması ile müvekkiline temlik edildiğini, müvekkilinin tenfiz talep etme hakkına sahip olduğunu, Brüksel Ticaret Mahkemesinin 5 Aralık 2003 tarihli kararı ile davalının işleyecek faizi ile birlikte 390.679,45 ABD Doları tazminat ödemeye mahkum olduğunu, bu kararın davalı tarafından temyiz edildiğini, ancak Brüksel Temyiz Mahkemesi tarafından temyiz isteminin süreden reddedildiğini,

Brüksel Ticaret Mahkemesinin 27 Temmuz 2005 tarihli kararı ile de davalının 202.950,11 Euro tazminat ödemeye mahkum edildiğini, bu kararın da temyiz edilmeksizin kesinleştiğini, tenfiz şartlarının gerçekleştiğini ileri sürerek Belçika’da bulunan Brüksel Ticaret Mahkemesinin belirtilen her iki kararının da tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 17.02.1998 tarihli sözleşme ile ... firmasına sattığı malı daha sonra ayrı bir anlaşma ile ... firmasının ...şirketine sattığını, müvekkili şirketin yokluğunda söz konusu iki şirketin danışıklı dövüş yöntemi ile aldığı malların ayıplı olduğuna ilişkin rapora dayanarak Brüksel Mahkemesinin karar verdiğini, müvekkilinin savunma hakkının kısıtlandığını, temyiz süresi kararın postaya verildiği tarihten başlatıldığı için taleplerinin süreden reddedildiğini, bu durumun kamu düzenine aykırı olduğunu, MÖHUK’un 54.maddesinin (B), (C) ve (Ç) bentleri uyarınca tenfizinin mümkün bulunmadığını,

satılan malların normlara uygun olduğunun tespiti için İstanbul 14.Asliye Ticaret Mahkemesinde açılan davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde tenfiz davasında tenfizi talep edilen yabancı mahkeme ilamının maddi hukuk kuralları açısından içeriğinin irdelenip denetlenemeyeceği, alacağın temlikinin BK’nun 163.maddesine uygun olduğu, tenfizi istenen her iki karar yönünden de 718 sayılı Yasanın 54.maddesinde belirtilen tüm şartların gerçekleşmiş olduğu gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.