Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2012/2875 K.2012/5748

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı, davalı banka tarafından hakkında Borçka İcra Müdülüğü'nün 2008/404 E. Sayılı takip dosyası ile icta takibi yapıldığını, takibe dayanak kredi ikraz sözleşmesi altındaki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek kredi sözleşmesi gereğince davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre; Borçka İcra Müdürlüğü'nün 2008/404 esas sayılı dosyasında takibe dayanak 05.11.1999 tarih ve 530 nolu tarımsal krediler ikraz sözleşmesindaki davacıya atfen atılan imzanın davacının eli ürünü olmadığı gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile davacının davalıya 05.11.1999 tarih ve 530 sayılı banka kredi sözleşmesi gereğince borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delilllerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle sözleşmedeki imzanın davacıya ait olmadığının Adli Tıp Kurulu raporu ile saptanmış olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- 492 Sayılı harçlar Kanunu'nun 5766 Sayılı Kanunun 11. maddesinin (ç) bendi ile değişik 123. maddesindeki harç istisnası yurtdışından alınacak kredilerin geri dönüşümü ile ilgili işlemlerle sınırlı olarak uygulanmaktadır. Yeniden yapılandırma ile ilgili 4603 sayılı Kanunda öngörülen muafiyetin ise davalı bankanın davacı olduğu davalarda uygulanabileceği, anılan yasa hükmü gereğidir. Davalı bankanın somut olayda harçtan muaf olduğuna ilişkin yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Harç kamu düzenine ilişkin olduğundan re'sen gözetilmesi gerekir. Kamu düzeni, aleyhe bozma yasağı kuralının istisnalarındandır. Bu durumda mahkemece; davalı bankanın karar ve ilam harcı ile sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.