KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2012/3654 E., 2012/11258 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, taraflar arasında uzun zamandır ticari ilişki bulunduğunu, bu çerçevede müvekkili tarafından düzenlenen faturaların davalı tarafından ödendiğini, 10.09.2008 tarihine kadar müvekkilinin davalıdan hep alacaklı olduğunu, bu tarih itibariyle akonomik krizden dolayı nakit sıkışıklığını aşmak amacıyla tarafların birbirlerine karşılıklı hatır çekleri verdiklerini, müvekkilinin de her biri 10.09.2008 tarihli ve 200.000 TL bedelli iki adet çeki davalıya verdiğini, bu çeklerin bedelsiz olup davalı tarafça alınan bu çeklere karşılık aynı miktarlı çeklerin müvekkiline teslim edildiğini,
davalının müvekkilinden aldığı çekleri alacaklıymış gibi kayıtlarına işlediğini, oysa çeklerin bedelsiz olduğunu, buna rağmen davalının çekleri takibe koyduğunu belirterek, müvekkilinin davalıya horçlu olmadığının tespitine, çeklerin iptaline ve tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının borçlarına karşılık olarak dava konusu çekleri tanzim ederek müvekkiline verdiğini, ödenmemesi üzerine takibe konulduğunu, davacının takip dosyasına müracaat ederek borcunu kabul ettiğini bildirerek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının dava konusu çeklerin hatır çeki olduğunu yazılı belge ile ispatlayamadığı, davacının kendi aleyhine delil niteliği taşıyan defterlerinde takip tarihi itibariyle davalıya 621.948,56 TL borcu bulunduğu ve davacının icra dosyasında borcu kabul beyanı bulunduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2012/3654, K. 2012/11258, 5 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama