KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2012/4095 E., 2012/11582 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili; müvekkilinin keşideci davalının lehdar sıfatıyla yer aldığı dört adet bonoya dayalı şekilde davalı yanca müvekkili aleyhine iki ayrı takip başlatılmış ise de, davalının bankalardan kullanacağı kredilerin teminatını oluşturması için bu bonoların hatır senedi olarak verildiğini, ayrıca taraflar arasında müvekkilinin üstlendiği bir hastane inşaatı nedeniyle yüklenici alt yüklenici ilişkisi bulunduğunu, işte bu ilişki nedeniyle alacağı olduğunu düşünen davalının bu senetleri takibe konu yaptığını oysa, senetler nedeniyle müvekkili girişim ortaklığının davalıya borcu bulunmadığını belirterek,
takibe konu bonolardan dolayı davalıya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında 18/10/2011 tarihli celsedeki imzalı beyanıyla ise: bu davanın takibe konu senetlerin hatır senedi olması nedeniyle bedelsizliğine ilişkin olup yanlar arasındaki müteahhitlik ilişkisinin dava konusu yapılmadığını bildirmiştir.
Davalı vekili, takibe konu senetlerin davacı ortaklığın üstlendiği inşaatda müvekkilince alt yüklenici sıfatıyla elektrik işlerinin yapılması karşılığında verildiğini, davacının bu senetlerden kaynaklanan borçlarını ödemediğini bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece; davacı ortaklık vekilinin 18.10.2011 tarihli celsedeki imzalı beyanı da gözetilerek benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davaya konu senetlerin hatır senedi olduğuna yönelik iddianın davacı yanca kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2012/4095, K. 2012/11582, 11 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama