KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2012/4449 E., 2012/11239 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, 06.12.2006 tarihinde müvekkilinin kozmetik ve parfümeri işletmesinin bulunduğu binanın elektriklerinin davalının yetkilileri tarafından bina dışında bulunan trafodan kesildiğini, kesilme sebebi olarak bina sakinlerinin elektrik borcunun gösterildiğini, müvekkilinin söz konusu borçlarla bir ilgisi bulunmadığını, müvekkilinin kendi adına ayrı bir aboneliği olup, bu abonelikten kaynaklanan hiçbir borcu olmadığını, kesinti sonucu müvekkilinin işletmesinin durma noktasına geldiğini, yapılan başvurularda elektrik açma-kapama cezasının ödenmesi halinde elektriklerin açılabileceğinin bildirildiğini iddia ederek 15.000 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi zararın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre taraflar arasında elektrik satış sözleşmesi olup, davacanın, davalının 4097830 tesisat nosu ile elektrik tükettiği davacıya ait sayaç ve diğer sayaçlarda ve ölçü panosunda elektriğin kesilmiş olduğu, davacıya ait iş yerinde elektriğin bulunmadığı, davacının borcunun olmadığı, zarar kapsamının 06.10.2006 ile 01.11.2006 tarihini kapsadığı, günlük zararın 45,65 TL olduğu 26 günlük zararın 1.186,96 TL olduğu, davacının kişilik haklarının zedelendiğini ispat edemediği gerekçesi ile manevi tazminat isteminin reddine, maddi tazminat ile ilgili açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2012/4449, K. 2012/11239, 5 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama