Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2012/5373 K.2012/9445

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Verilen önceki hükmün bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyulup uyulmaması konusunda bir karar verilmeden davanın usulden reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Menfi tesbit davası 08.09.2006 tarihinde açılmış olup, mahkemece verilen ilk karar Dairemizin 24.05.2011 tarih 2010/12833 E. 2011/6849 K. sayılı ilamı ile bozulması ve bozma sonrası 11.10.2011 tarihli tensip kararı ile gider avansının yatırılması hususunda davacıya HMK'nun 120/2. maddesi uyarınca iki haftalık kesin süre verilmiş, mahkemece kesin süreye rağmen gider avansı yatırılmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 120. maddesine göre davacı yargılama harçları ile Adalet Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır.

Adalet Bakanlığınca yayınlanan Gider Avansı Tarifesinin 4. maddesine göre davacı tebligat gideri ile diğer iş ve işlemler için 140 TL ödemek zorundadır.Tarifenin bu maddesinde yer alan keşif, bilirkişi ve tanıkla ilgili avanslar HMK'nun 324. maddesine göre delil avansı olup, yargılamanın bulunduğu aşamaya göre ödenmesinin istenmesi zorunlu değildir. Tarifede yer alan diğer iş ve işlemler için 140 TL dava açılırken alınması gereken bir tutardır.

HUMK'nun 448. maddesine göre kanun hükümleri tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. Davanın açılış tarihi gözetildiğinde tarifede yer alan 140 TL'in ödenmesi davacıdan istenemez.

Diğer yandan dairemizin bozma ilamına uyulup uyulmayacağı konusunda bir karar verilmeden ve ayrıca tensip kararında gider avansının duruşma tarihinden itibaren iki haftalık kesin süre içinde davacı tarafça yatırılmasına denildikten sonra gerekçede, esas itibarı ile sürenin tebliğ tarihinden itibaren başlayacağının hayatın olağan akışı gereği denilmesi de kabul şekli itibariyle doğru görülmemiştir.