Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2012/5482 K.2012/19107

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak 18.12.2012 tarihli dilekçesi ile temyizden vazgeçtiklerini bildirmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında 01.02.2010 tarihli Web Sitesi Reklam Alanları Yönetim Sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşme hükümlerine aykırı olarak müvekkiline ait iletişim bilgilerini siteden kaldırıldığını ve bizzat davalının internet sitesine reklam aldığını, bu durumun 20 Mayıs 2010 tarihli tespit raporu ile de sabit olduğunu, 26.05.2010 tarihli ihtarla sözleşmenin müvekkilince haklı nedenle feshedildiğini, bunun üzerine davalının Nisan ayına ait fatura kesmemesine rağmen Mayıs ayına ait faturayı 10.06.2010 tarihinde müvekkiline tebliğ ettiğini,

müvekkilince bu faturaya 14.06.2010 tarihli ihtarname ile itiraz edilip iade edildiğini, sözleşme imzalanırken teminat amacıyla davalıya verilen bononun doldurularak müvekkili aleyhine haksız icra takibine konu edildiğini ileri sürerek icra dosyasından dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile %40 kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davacının sözleşmeyi 30 günlük bildirim süresine (sözleşmenin m.7) uymadan feshettiğini, sözleşme hükümlerine uygun ödemeleri davacı yapmadığı için web sitesi reklam alanlarını kullanamadığını,

icraya konulan bononun teminat senedi olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde davacının teminat senedi iddiasının yazılı delille ispatlanması gerektiği, oysa böyle bir belgenin ibraz edilemediği, internet sitesinden davacıya ait reklamın davalı tarafından kaldırıldığının 19.05.2010 tarihli tespitle saptandığı, daha önce kaldırıldığının davacı tarafından iddia edilmediği gibi ispat da edilemediği, hal böyle olunca davalının 19.05.2010 tarihine kadar alacağa hak kazandığı, davalının davacıya gönderdiği, 01.05.2010 tarihli 23.600,00 TL bedelli faturanın iddia edildiği gibi Mayıs değil Nisan ayı faturası olduğu,

sözleşmede faturanın hizmetin verildiği ayın sonunda düzenleneceği hususunun belirtildiği, sözleşme 19.05.2010 tarihine kadar sürdüğüne göre davalının Nisan ayı alacağına hak kazandığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.