KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2012/8454 E., 2012/16195 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine 12 adet toplam 80.579,75 TL bedelli senetlere dayalı olarak icra takibi yaptığını, müvekkili kooperatifin 2 kişinin atacağı imzalar ile temsil edildiği halde, davaya konu senetlerde tek imza bulunduğunu, icra takibi sırasında müvekkilinden 19.153,79 TL tahsil edildiğini ileri sürerek senetlerden dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespitine, 19.153,79 TL'nin davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının borçlu olmadığını yazılı delillerle kanıtlamak zorunda olduğu belirterek davanın reddine, %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davacı vekilinin Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/390 Esas sayılı dosyasına sunduğu dilekçesinde taraflar arasındaki tüm ticari ilişkiden dolayı davalıya 44.970,00 TL borçlarının olduğunu kabul ettiği, davacı tarafın davalıya verdiği dava konusu olmayan tek imzalı, kambiyo senetleri yönünden doğan borçları benimseyip ödeme yaptığı, toplam senet bedellerinden borçlu olunduğu kabul edilen miktar düşüldüğünde davacının davalıya borçlu olduğu miktarın bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne,
davacının icra takip dosyasında takibe konu bonolardan dolayı takip tarihi itibariyle davalıya 35.609,75 TL ve fer'ilerinden dolayı borçlu olmadığının tespitine, icra dairesine yapılan ödemelerin infaz sırasında göz önünde bulundurulmasına, davacı ve davalının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2012/8454, K. 2012/16195, 7 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama