Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2012/8736 K.2012/15989

Taraflar aralarındaki karşılıklı tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı - karşı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili Av. ... Av. ... ve vek. Av. ....ile davalılar vekilleri Av. ... Av. .... ve ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 28.02.2002 tarihinden bu yana devam eden tek yetkili distribütörlük sözleşmesinin davalı yanca haksız ve tek taraflı olarak 21.03.2008 tarihli ihtarname ile 22.07.2008 tarihi itibariyle feshedileceğini bildirdiğini ileri sürerek toplam 210.000.000 TL'yi aşan zararının olduğu düşünülerek şimdilik, 5.000.000 TL maddi zarar 5.000.000 TL yoksun kalınan kar, 5.000.000 TL denkleştirme tazminatı ve 15.000.000 TL manevi zarar toplamı 30.000.000 TL'nin 03.04.2008 tarihli ihtarnamenin davalıya tebliğinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl davanın reddini istemiş, davacının münhasır distribütör olmadığını, davacının hizmetlerini aksatması nedeniyle sözleşmeyi 22.07.2008 tarihi itibariyle feshettiğini, davacının müvekkili aleyhine gazetelere ilan vermesi üzerine olağanüstü fesih hakkını kullanarak ve haklı fesihle sözleşmeyi feshettiğini, davacının kusurlu olduğunu belirtmiş, karşı davada ise; davacının garanti ve satış sonrası servis yükümlülüğünü yerine getirmediğini, indirimli satışlar yapmak zorunda kaldığını ve tüketici davalarına maruz kaldıklarını belirterek, şimdilik 300.000 USD'nin avans faiziyle davacı – karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Yargılama sırasında davacı davasını ek bilirkişi raporundaki miktara göre, ıslah etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı hukuki mutaala ve kök ve ek rapora göre; asıl davanın kısmen kabulüne, maddi zarar karşılğı 68.038.938.85 TL kazanç kaybından 33.231.870,67 TL portföy tazminatından dolayı 69.572.189,58 TL olmak üzere toplam 170.842.999,10 TL tazminatın temerrüt tarihi olan 01.08.2008 tarihinden itibaren değişen ve değişecek oranlarda avans faizi ile birlikte davalı – karşı davacıdan alınarak davacı – karşı davalıya verilmesine, davacı – karşı davalının manevi tazminata ilişkin istemin reddine, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı – karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacıları LG Elektronics Inc ve LG Elektronics Pazarlama A.Ş, davalısı Digicom Elektronics Pazarlama A.Ş olan 14.05.2008 tarihinde Haksız Rekabetin Tespiti, Önlenmesi ve Manevi Zarar Giderimli olarak İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi' nde 2008/283 Esas numaralı dosya ile açılan davada mahkemece 20.06.2011 tarihinde 2011/274 Karar nolu kararı ile davalı şirketin Türkiye çapında trajı yüksek gazetelerde “Kamoyuna Duyuru” başlıklı LG Firmasının 37 LY 95 model LCD televizyonlarında üretim hatası olduğunun tespit edildiğine dair ilanının veriliş tarzı markayı kötülemek gayesinden öte bir ürün grubundaki bir modelden spesifik bahsediliyor

oluşu, davalının bu ürünün üretim hatasından sorumluluğunun bulunması, birlikte değerlendirildiğinde ilanın haksız rekabet teşkil etmeyeceği ve davacıların kişilik haklarına ağır ve haksız saldırıda oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bu kararın davacı ... Elektronics tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2011/13478 E sayılı dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu anılan Dairece işbu kararın bozulduğu dosya içerisindeki davalı- karşı davacı ... Elektronics Inc vekilinin 02.11.2012 havale tarihli dilekçesi içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; mahkemece Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2011/13478 esas sayılı dosyasındaki mahkeme kararının bozulmasına konu, İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesindeki davada, bozma sonucunda verilecek kararının kesinleşmesi beklenilerek, bu davaya etkisi üzerinde durulup karar yerinde tartışıldıktan sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.